**Elliot**
Portal zamyka się za nami z cichym pomrukiem, a powietrze nabiera znajomego ciężaru, który zawsze towarzyszy Podziemiu. Cienie otulają nas, i normalnie znalazłbym w tym pocieszenie, ale teraz mam wrażenie, jakby moje serce robiło salta. Stoimy w ogrodzie na tyłach królestwa. Czuję, jakby zatoczyło się pełne koło, jakby sam świat odetchnął, by sprowadzić ją z powrotem tutaj. Jej dłoń wci
