Ava
Próbowałam szybko i nieporadnie ukryć bałagan, ale to nie miało znaczenia; było już za późno. Chris zdążył już zobaczyć poplamione prześcieradła i panikę na mojej twarzy.
Przez kilka napiętych chwil wisiała między nami cisza, gdy stałam tam, ściskając kłębek zakrwawionych prześcieradeł, z nocną koszulą poplamioną na czerwono, a Chris stał zamarły w progu. Jego wzrok powędrował najpierw na mo
