92 - Elara
Siedzę na tylnym siedzeniu jak dziecko. Walt co rusz zerka na mnie przez ramię z wyrazem obrzydzenia na twarzy. Czuję się tak, jak wtedy, gdy w podstawówce powiedziałam tacie o kilku chłopcach, którzy byli dla mnie wyjątkowo okrutni. Chciałam załatwić to sama, ale niektóre z ich zachowań zaszły za daleko i ojciec wezwał ich do siebie. Posyłali mi wtedy dokładnie takie same spojrzenia.
B
