Rozdział 32 Ezra

Perspektywa Ezry

Wsunąłem spodnie dresowe na drugą stopę, a potem zacząłem je podciągać z jednej, a potem z drugiej strony, aż naciągnąłem je powyżej jego kolan.

Obserwuję, jak wsiada na swój wózek inwalidzki. Czekam, aż wygodnie usiądzie, a potem uśmiecham się, wdrapując się na jego kolana.

"W porządku, mały, gotowy na przejażdżkę?"

Mówi, a ja z zapałem kiwam głową. Tak.

Sam nie wiem, z jaki