Kiedy się budzę, Marco siedzi w rogu pokoju. Wstaje i podchodzi do mnie, gdy widzi, że się poruszam.
– Luno, obudziłaś się. Wszyscy będą tacy odciążeni – wzdycha.
– Marco, jak długo spałam? – Pocieram oczy. Wciąż czuję się wyczerpana.
– Byłaś nieprzytomna przez około dwa dni, Luno.
Odwracam od niego wzrok, wracając myślami do wydarzeń prowadzących do tej chwili.
– Mów mi Kas, Marco. Nie jestem nic


![Jego Złamana Omega [MM]](https://cos.storiesnook.com/2026/03/27/2f8b2936c0ba4205abe3cbe5f4a6913c.jpg?imageMogr2/crop/190x328/gravity/centerd)



