Przy głównej bramie rezydencji morze ludzi w czerni stało w ciasnym szyku. Ich twarze były twarde, a wyraz oczu zimny, gdy wpatrywali się przez żelazne pręty w zespół ochrony Haxtona. Obie strony trzymały dłonie w pobliżu broni, palce świerzbiły na spustach, a powietrze gęstniało od napięcia.
Night stał na czele, z pistoletem już wyciągniętym i luźno zwisającym u boku. Jego oczy płonęły wściekłośc
