– Więc kto płakał w poduszkę każdej nocy? – zapytał Stuart cicho, przecinając strunę serca napiętą jak nóż.
Zainstalował monitor w jej sypialni. Wiedział o wszystkim, co działo się w jej sypialni. Cierpiała przez te dwa miesiące. Każdej nocy płakała, aż zasnęła. A potem budziły ją koszmary. Każdej nocy. Ale w ciągu dnia musiała udawać, że wszystko jest w porządku. Teraz mówił, że o wszystkim wie.
