Perspektywa Elle
Wieczorne powietrze było rześkie, a ja czułam ciężar pierścieni zwisających na mojej piersi pod bluzką.
Dotarłam do garażu podziemnego, zdesperowana, by wrócić do domu. Ale kiedy dotarłam na moje wyznaczone miejsce, stanęłam jak wryta.
Puste. Kompletnie, kurwa, puste.
Wpatrywałam się w pustą przestrzeń przez okrągłą minutę, próbując to jakoś zrozumieć.
– Przepraszam – zawołałam do
