Spojrzałam na niego zdezorientowana.
– Na tej karcie jest sto tysięcy. Idź kup sobie jakieś nowe ciuchy albo coś. Jeśli chcesz, możesz wyrzucić wszystkie stare ubrania.
Ton Michaela był neutralny, gdy to mówił, ale czułam się nieswojo z tym, że traktuje mnie jak utrzymankę.
– Dzięki, ale stać mnie na własne zakupy, więc możesz zatrzymać swoje pieniądze.
Odrzuciłam jego ofertę i położyłam kartę na
