Drzwi windy otwierają się i wchodzimy do środka. Stoję sztywno, obserwując zapalające się cyfry, gdy wjeżdżamy na górę. Prawie słyszę tykanie mojego zegarka – tego dzieła sztuki, które dostałem od Julii. Każde tyknięcie to odliczanie do nieuniknionego starcia, które ma się za chwilę rozegrać. Może za dużo o tym myślę. Ale wiem, głęboko w środku, że nic z tego nie przejdzie bez walki.
W końcu drzwi
