– Dobrze, Fay! Dobrze! – mówi Jerome, a jego głos jest pełen zapału i otuchy.
Trener Kenta nie mógł przyjechać w ostatniej chwili, więc to Jerome przeprowadza ze mną kilka ćwiczeń na koniu. Poobserwował przez chwilę, jak jeżdżę, a potem stwierdził – ku mojemu zdziwieniu – że za bardzo polegam na wodzach.
– Trzymasz się ich – powiedział z szelmowskim uśmiechem – jak kierownicy w rowerze. Jakby miał
