Noah
Nie wiem, jak długo tu stoję. Wystarczająco długo, by poczuć się jak intruz we własnym domu.
Śmiech Sierry niesie się po pokoju, otulając moje dzieci niczym promienie słońca. Nova jest wtulona w jej kolana, Nolan przyciska się z drugiej strony; oboje trajkoczą i uśmiechają się, jakby znali ją od zawsze. Dłoń Sierry przesuwa się po włosach Novej, podczas gdy jej złamana ręka spoczywa niezg
