Nie byłam pewna, ile czasu minęło. Odkąd Alfa Rip i Darin opuścili pokój, nie widziałam ich więcej. Dwa razy zrobiło się ciemno i wzeszło słońce, ale byłam w takim stanie otępienia, że ledwo wiedziałam, czy śpię, czy nie.
Szybciej niż się spodziewałam, odzyskałam wzrok w obojgu oczach. Akurat na moment, gdy błysk światła rozświetlił ciemny pokój. Zagrzmiało, a zapach deszczu wdarł się do środka.
