Ostrze Carmen mrocznie zalśniło w słabym świetle, zatrzymując się tuż nad klatką piersiową dziekan Eliry Blackthorn. Krew już dawno powlekła jej ubranie, zbierając się w kałużę na podłodze, ale drżące usta Eliry wciąż czepiały się życia poprzez słowa.
– Dam ci dwa wyjścia – warknęła Carmen niskim głosem, drżącym od siły wściekłości. – Pierwsze: powiesz mi dokładnie, gdzie jest córka Riley, a ja po
