Edwin pospieszył z powrotem, pchnął drzwi i zobaczył Tildę trzymającą się za rękę z wyrazem bólu na twarzy.
Na podłodze leżała sterta rozbitego szkła.
Tilda żałośnie łapała powietrze, a jej oczy, pełne łez, zasnuła mglista zasłona. – Chciałam tylko napić się wody, nie sądziłam, że szklanka pęknie!
Na podłodze było dużo wody, parującej i gorącej.
Oczywiste było, że szklanka wybuchła jej w dłoni.
Po
