Ból, surowy, oślepiający ból; strach, przyprawiający o mdłości strach; zdrada, łamiąca serce zdrada. Wszystko to towarzyszyło Serafinie, gdy uciekała, ratując swoje życie.
Nikt jej nie ścigał. Jeszcze nie, ale gdy tylko oddaliła się na wystarczającą odległość, przemieniła się w swoją wilczą postać i pognała przez las.
Wszystko w tej ucieczce wydawało jej się niewłaściwe. Jej kości były wycieńczone
