Perspektywa André
– Czego chcesz? – wysyczałem.
Miałem zaciśnięte pięści i byłem pewien, że za chwilę wybuchnę. Ten uśmieszek na twarzy Jonasa wcale mi nie pomagał.
Zamiast odpowiedzieć na moje pytanie, zaczął chodzić po moim biurze, jakby to było jego własne. Zobaczyłem w jego oczach przebłysk chciwości, gdy lustrował wzrokiem pomieszczenie i dotykał mojego drogiego biurka.
– Cóż, zanim zaczniemy
