Melanie cicho puka do drzwi gabinetu. – Wejdź – wołam sennie z kanapy, powoli siadając. Nie pamiętam, kiedy zasnęłam, ale to tylko pokazuje, jak bardzo miała rację; naprawdę jestem zmęczonym zombie.
– Jaxon i Devon czekają na panią na zewnątrz. Chcieli się upewnić, że jest pani przyzwoicie ubrana i „w dobrym nastroju”, zanim wejdą. – Puszcza oczko, pokazując palcami cudzysłów w powietrzu.
– Wchodź
