Rozdział 147
PERSPEKTYWA MAXA
"Ewo," zawołałem, idąc w jej stronę. Sala konferencyjna prawie opustoszała, zostaliśmy tylko my dwoje w tej przestrzeni, która wciąż iskrzyła się napięciem po tym, co się właśnie wydarzyło. Późne poranne słońce oświetlało jej profil i przez chwilę przeniosłem się do prostszych czasów, sprzed oskarżeń, sprzed więzienia, zanim pozwoliłem, by nienawiść zaślepiła mnie na
