Rozdział 156
Perspektywa Maxa
Ostry brzęk pióra uderzającego o moje mahoniowe biurko wyrwał mnie z otępienia. Nie chciałem go upuścić, ale moje ręce trzęsły się zbyt mocno, by utrzymać pewny chwyt. Przestronne biuro narożne, które zawsze było moją ostoją, teraz wydawało się więzieniem, a jego ściany zbliżały się, gdy wpatrywałem się w rozłożone przede mną akta.
Williams Brown. Nie żyje.
Te trzy sł
