Rozdział 164
Perspektywa Evy
Moje serce waliło o żebra jak uwięziony ptak, gdy stałam przed zarządem, a Samuel patrzył na mnie spode łba z mieszaniną szoku i wściekłości. Szepty i pomruki członków zarządu wypełniały ciszę, ale trzymałam głowę wysoko, kierując każdą cząstkę siły, której nauczyłam się jako samotna matka czwórki dzieci. Po stawieniu czoła napadom złości i nastoletnim postawom, jeden
