Stały przed swoim budynkiem, czteroosobowa rodzina z niczym więcej niż kilkoma torbami pospiesznie spakowanymi z tym, co zdołały unieść.
Ich matka krążyła kilka stóp dalej, z telefonem przyciśniętym do ucha, desperacja była widoczna w sposobie, w jaki ściskała urządzenie, jakby było jej ostatnią deską ratunku.
Mia skrzyżowała ramiona, obserwując, jak głos matki wznosił się i opadał, targując się,
