"Po prostu nie mogę znieść myśli, że jej tu nie będzie," powiedziała, pociągając nosem. "Nie wiem, co bym bez niej zrobiła."
"Ja też nie," odparłam z westchnieniem. Opadłam na kanapę obok niej i przez chwilę milczałyśmy, każda pogrążona we własnych myślach. Ciągle wracałam myślami do czasów, kiedy się poznałyśmy, kiedy to był jeszcze nasz pierwszy rok studiów, i nie mogłam powstrzymać cichego chic
