Nina
Ostatnią rzeczą, jaką pamiętałam, było stanie w ogrodach za domem mojego ojca. Za mną szalało przyjęcie; wciąż słyszałam dźwięki muzyki i ożywione rozmowy gości.
Ale stałam tam sama.
A może… Może nie byłam sama.
Widziałam to przed sobą – cień. Stał tuż przed linią drzew prowadzącą do lasu i patrzył na mnie. Zamarłam w miejscu, niezdolna do ruchu, jak jakiś niechętny widz.
A cień wzywał mnie d
