– Wasza Ekscelencjo… – Agape wyglądał, jakby chciał, żeby podłoga go pochłonęła. – My… chcielibyśmy ponownie przeprosić. Po prostu… nie wiedzieliśmy, a to nie jest żadne usprawiedliwienie.
W pokoju zapadła niezręczna cisza. Krzesła cicho szurały po podłodze. Buty przesuwały się, ale nikt nie odważył się podnieść głowy ani spojrzeć Cassianowi w oczy. To nie był pierwszy raz, kiedy Agape prosił Cass
