– Naprawdę minęło sporo czasu, Harlan. Jak się masz? – zapytała Quinn, uprzejmie, choć z rezerwą.
Harlan obdarzył ją drobnym, niemal kruchym uśmiechem. – W porządku. – Jego wzrok, nieproszony, powędrował ku wciąż płaskiej linii jej brzucha.
*Czyżby już nosiła ich dziecko? Chyba na dobre straciłem szansę.*
Spojrzenie Harlana powędrowało w stronę Juliusa, a gorycz wyostrzała każde słowo, gdy podszed
