– Quinn, twój szofer już czeka, więc Harlan i ja wrócimy razem. Umówmy się niedługo na wspólny, porządny posiłek – powiedziała Laura, posyłając szybki, pokrzepiający uśmiech.
Quinn śledziła sylwetkę Harlana, aż rozpłynęła się w cieniach, po czym odwróciła się do Laury. – Proszę, miej go na oku – poprosiła, cicho, ale szczerze.
– Nonsens. Uważam go za przyjaciela – zaśmiała się Laura. Po szybkim po
