– W porządku – mówi Kent, marszcząc lekko brwi i patrząc to na mnie, to na niego, być może wyczuwając, że to nieco dziwne, iż sprawdzamy konie razem, zwłaszcza że wie, iż Daniel nie darzy tych stworzeń sympatią. – Czy wy… skończyliście?
– Cóż, ja nigdy nie mam dość spędzania czasu z Heathcliffem – mówię, odkładając zgrzebło z powrotem do pojemnika. – Ale mogę do tego wrócić później. Dlaczego
