**LIEF**
"Mówię to po raz ostatni, Callie" - mruczę, ignorując ból dziąseł i uczucie przebijających się przez nie kłów. Moje mięśnie pęcznieją, włosy stają dęba; czuję zbliżającą się, wymuszoną przemianę - Bóg raczy wiedzieć dlaczego - i nie mam zbyt wiele czasu, zanim Callie zobaczy więcej, niż by chciała. Chwytając ją za nadgarstek, popycham ją w stronę drzwi, które jednocześnie za nią otwieram.
