– Nie, proszę... chodź tutaj... – Eiten z trudem wydusił z siebie słowa, co sprawiło mu ogromny ból. Czuł się, jakby jego gardło zostało rozerwane, i z trudem łapał oddech. – Proszę, nie odchodź... – Mimo bólu wciąż próbował zatrzymać Eli.
Jednak Eli wpadła w panikę; natychmiast chwyciła Bellę, która wciąż spała. Wzięła córkę na ręce i miała właśnie wyjść z pokoju, gdy usłyszała za sobą głośny hał
