Rania nie wiedziała, czy zdoła znaleźć w sobie siłę, by wybaczyć ojcu, ale serce bolało ją na widok jego stanu. Nie chciała, by cierpiał, ale nie chciała też wybaczyć mu tak łatwo.
Trzymała się tej urazy kurczowo, ponieważ w pewnym sensie, gdyby odpuściła i zapomniała, co Alaric jej zrobił, okazałaby brak szacunku samej sobie.
Ta jej część, która cierpiała przez ten cały czas. Nawet teraz nie była
