Nogi Jenny zwisały ze stołka, na którym siedziała, gdy patrzyła, jak Elara pakuje do swojego nowego plecaka te kilka ubrań, które nabyły podczas pobytu. Elara zasunęła zamek i założyła plecak.
Stojąc przed Jenną w ich wspólnym pokoju, gotowa do drogi, Elara miała smutną minę. „Nie wiem, jak ci dziękować, Jenno, za to, że zdecydowałaś się zostać”.
„Nie musisz mi dziękować”, odpowiedziała Jenna. Nie
