Przez pewien czas nie było słychać nic poza oddechem naszych dzieci, delikatnym szelestem koców i miarowym biciem serc mężczyzn, którzy przenieśli mnie przez ogień, a teraz siedzieli w zachwycie nad tym, co sprowadziliśmy na świat. To był spokój, rzadki, kruchy i tak słodki, że chciałam go zamknąć w butelce na zawsze.
Wtedy... **Bam. Bam. Bam.**
– Możemy już wejść? – Głos Elliota rozbrzmiał z kory
