Tej nocy Laura wypłakała się do cna w ramionach Westona, wczepiona w jego koszulę jak rozbitek w dryfujący kawałek drewna, aż w końcu porwał ją wyczerpujący sen.
Weston jednak nie spał aż do świtu. Czuł ucisk w płucach, a każdy oddech zawadzał o ciężar, który nie chciał ustąpić.
Gdyby poświęcił jej choć odrobinę uwagi, wiedziałby, że ten dzień był rocznicą śmierci jej matki.
Gdyby mu zależało, moż
