KAT
Obudziłam się boso w środku lasu.
Przez jedną długą, pozbawioną tchu chwilę myślałam, że wciąż śnię. Blask księżyca srebrzył pnie wokół mnie, zamieniając korę w kości, a gałęzie w noże. Wilgotna ziemia wciskała mi się między palce u stóp, a mech przywarł do moich pięt. Mój oddech był zbyt szybki i płytki, każdy wdech boleśnie drażnił moje gardło.
Nie byłam w łóżku. Nie byłam w chacie. Nie była
