– Nie – mówi, chwytając moją dłoń, gdy zaczyna się skurcz. – Za późno, Fay. Ratownicy jadą, a moja przyjaciółka, ginekolog-położnik, też już jedzie...
– Gio – szczeka Kent ze swojego miejsca przy blacie kuchennym. Dostrzegam go przelotnie, zanim ból skurczu zmusza mnie do zaciśnięcia powiek i krzyku. Boże, to nie przypomina niczego, co kiedykolwiek czułam. – Chodź tutaj. Już.
– Zio – szepcze
