Alexander:
Uśmiechnąłem się, widząc, jak moja przeznaczona nakrywa do stołu.
Fakt, że mieliśmy zjeść rodzinny obiad, jako wataha, tak jak kiedyś, był czymś, za co byłem wdzięczny. Nie zdarzyło się to, odkąd nasza wataha została rozbita, i wiedziałem, że jeśli nie uda nam się teraz naprawić spraw, to już nigdy tego nie zrobimy.
– Dziękuję, że to robisz, Scarlett. Minęło sporo czasu, odkąd mieliśmy
