Jego wzrok jest nieobecny. Jakby fizycznie był tutaj, ale mentalnie uwięziony gdzieś daleko. Tam, gdzie Chloe wciąż żyje.
Przełykam ślinę, omiatając pokój wzrokiem. To pomieszczenie nie jest po prostu zamrożone w czasie. To kaplica.
Cmentarzysko wspomnień, których on nie chce pogrzebać.
Nie mogę powstrzymać westchnienia, które wyrywa mi się z ust, gdy wszystko w moim wnętrzu staje się nieznośnie c
