Evelyn
O trzeciej nad ranem na szpitalnym korytarzu wreszcie zapadła cisza. Siedziałam przy łóżku dziadka, obserwując miarowe unoszenie się i opadanie jego klatki piersiowej. Maszyny pikały rytmicznie, potwierdzając, że po operacji jego stan był stabilny. Moja twarz pulsowała bólem w miejscu, gdzie uderzył mnie Jonathan – odmawiałam nazywania go "ojcem".
Jason opierał się o futrynę drzwi. "Panno G
