Potknął się. – Co? – Spojrzał na mnie kątem oka.
– Zachowujesz się, jakbym nie powinna tego zauważyć. Jesteśmy wilkami. Żyjemy nosem – prychnęła Nix.
– Masz rację, ale nikt nigdy nie zapytał mnie o to wprost.
– Dlaczego nie? – Zatrzymaliśmy się i spojrzeliśmy na niego. – Dlaczego nikt nigdy nie kwestionował tego, że wilk nie ma zapachu?
Usiadł i spojrzał na mnie. – Pewnie z powodu mojej rangi
