Z punktu widzenia Cassii
Przez jakiś czas jedyne, co mogę robić, to płakać. Czuję się źle z tym, że robię to przy dzieciach. Nie potrafię sobie wyobrazić widoku załamujących się rodziców i przypuszczam, że gdybym to widziała, byłoby to ponad miarę przerażające. Ale jeśli chłopcom to przeszkadza, ukrywają to przede mną. Wtulają się we mnie, gdy z moich ust wyrywa się suchy szloch za szlochem, bez ł
