Perspektywa Kaetha
Przez ostatnie dwa dni Astraea próbowała mnie unikać. I udawało jej się to. Za każdym razem, gdy próbowałem się do niej zbliżyć, uciekała. Mój wilk odchodził od zmysłów. Zmuszał mnie, bym był blisko niej.
Wiedziałem, że popełniłem fatalny błąd, śpiąc z nią nago. Dla wilkołaków nagość nie była problemem, ponieważ często się zmienialiśmy, a po powrocie do ludzkiej formy każdy mógł
