Mój mąż to Valentino
Rozdział 142
Pewnego dnia
Słońce powoli wspinało się nad horyzont, rzucając miękki, złocisty blask na dom. Był to spokojny poranek, przerywany jedynie cichym szumem lodówki i okazjonalnym skrzypieniem desek pod stopami Adriany. Stała na szczycie schodów, mrużąc oczy i obserwując, jak Nico pędzi przez salon, o włos mijając stos czasopism, które ona z tak wielkim trudem ułożyła
