„Moja żona zasługuje na życie, jakiego pragnie; to sprawiedliwe, że jej je zapewnię. Matka zawsze będzie mile widzianym gościem w naszym nowym domu”.
„Rozumiem, przynajmniej mam przy sobie Antonia i Alessię. Nigdy nie potrafiłam utrzymać cię blisko, nawet gdy byłeś chłopcem; nie dało się cię długo zatrzymać. Nie chcę cię stracić, Adrianie”.
Przesunął się nieco w fotelu, by spojrzeć na matkę. „Nie
