Perspektywa Mai
Poczułam, jak moja dusza opuszcza ciało.
Wszyscy zaczęli klaskać, gdy Carrie-Ann odwróciła się w moją stronę. Byłam poza sceną, więc nikt mnie od razu nie zobaczył; Vance, który stał obok mnie, zerknął na mnie z ukosa z grymasem na twarzy.
— Chyba kolej na ciebie — mruknął.
— Ja… ja nie mogę się ruszyć… — wyszeptałam pod nosem, a całe moje ciało zaczęło niekontrolowanie drżeć.
Tera
