Cassian
Nie pamiętam, czy w zamku kiedykolwiek było tak cicho – może zawsze było, a mnie to po prostu nie obchodziło. Teraz obchodzi. Ta cisza jest nie do zniesienia, to najgorsza forma tortur. Prawie wolałbym słyszeć jej krzyki i wyzwiska niż tę nieustanną ciszę, która towarzyszy mi od dwóch tygodni. Czasami łapię się na tym, że przeklinam dzień, w którym nasze drogi się skrzyżowały – nigdy nie w
