Syrena kutra przetoczyła się nad przybojem, a biały stożek światła przygwoździł klif niczym scenę. Lina syknęła w górę w naszą stronę, uderzając o skałę, a po niej rozległ się głos przez megafon: „Línea arriba, ténsela!” **(Lina w górę, naprężyć!)**
Zakotwiczyłem linę wokół skalnego występu, ręce poruszały się dzięki pamięci mięśniowej. Hunter i Kaiden stali tam, gdzie ich zostawiłem, oddychając,
