~Perspektywa Avy~
W chwili, gdy słowa opuściły jego usta, w pokoju zrobiło się duszno i martwo. Matka zesztywniała obok mnie, jej palce zacisnęły się na materiale sukienki. Mój ojciec – krwawiący, związany, bezradny – zdołał unieść głowę na tyle, by napotkać moje spojrzenie. Było w nim coś surowego i desperackiego, ukrytego pod warstwą bólu.
Nie mogłam się ruszyć. Moje ciało zamarzło, zablokowane
