HUNTER
Nieustannie zerkałem na Kitty, kiedy jadła. Ten przebłysk przerażenia zniknął tak szybko, że gdyby nie uderzył we mnie tak mocno przez więź, pomyślałbym, że to tylko moja wyobraźnia.
Teraz wyczuwałem tylko zadowolenie. Czy to był podstęp?
Jak można przejść od takiego przerażenia moją osobą do czegoś takiego? Jedząc ze mną tak spokojnie przy stole, jakbym właśnie nie podpalił naszego świata,
