Punkt widzenia Rowan
Moje pazury dzieliły centymetry od rozprucia mu gardła.
Ten drań leżał osunięty na ścianę korytarza, oszołomiony siłą uderzenia. Krew spływała po jego skroni, mieszając się z brudem i odłamkami ceramiki. Nawet nie pamiętałam, kiedy chwyciłam doniczkę z rośliną, ale huk jej rozbijania o jego czaszkę wciąż dzwonił w moich uszach niczym grzmot.
Jęknął, próbując wstać.
Zbliżyłam s
